Marcus Aurelius ve Felsefesinin Temel İlkeleri
 
Marcus Aurelius (MS 121 – 180), Roma İmparatorluğu'nun zirve dönemindeki "Beş İyi İmparator"un sonuncusudur. O, Platon’un hayalini kurduğu "filozof kral" idealinin tarihteki en net örneğidir. Bugün onu, savaşların, vebanın ve ihanetlerin ortasında, sadece kendisine yazdığı özel notlarla ayakta tuttuğu o muazzam içsel disipliniyle tanıyoruz.
​
Marcus için felsefe, imparatorluk yükünü taşırken sığındığı bir "iç kale" idi. O, kendisine karşı son derece sert ve disiplinli, ancak yönettiği insanlara karşı şefkatli ve anlayışlı bir liderdi. Temel amacı, dış dünyanın kaçınılmaz kaosuna rağmen, içindeki "yönetici ilkeyi" (aklını) doğanın yasalarına göre korumaktı. Ona göre en büyük tehlike savaşlar, hastalıklar, isyanlar değil, kendi karakterinin bozulması, imparatorluk gücünün zehrine kapılmaktı.
​
Marcus’un Stoacılığı, bir imparatorun savaş çadırında kendi kendine yaptığı samimi bir iç döküştür. Asla yayınlanmasını amaçlamadığı eseri "Kendime Düşünceler" (Meditations), kendine sürekli evrensel doğruları hatırlatmak için tuttuğu bir ruhsal egzersiz günlüğüdür.
​
Neden Bugün Marcus Aurelius Okumalıyız?
​
"Kendime Düşünceler", modern yaşamın yoğun stresi, ağır sorumlulukları ve zorluklarıyla başa çıkma konusunda eşsiz bir rehberdir. O bize, dünyanın en yüksek makamında bile olsanız, gerçek gücün başkalarına hükmetmekte değil, kendi zihninize hükmetmekte olduğunu gösterir. Dış dünya yanarken bile içimizdeki o sarsılmaz kaleye çekilip huzuru bulabileceğimizi hatırlatır.